Grote kinderen

P en ik gaan na het werk even inkopen doen voor de aanstaande barbecue. Hier lopen we een vriendenstel tegen het lijf dat drie maanden terug een tweede kindje heeft gekregen. We spreken over elkaars vakantie, verhuisplannen, hun kinderen en andere onderwerpen. Totdat vriend vraagt of P al een WiiU heeft. P vertelt vriend dat hij deze onlangs van mij op zijn verjaardag heeft gekregen. En zo wisselen P en vriend informatie uit over de al beschikbare spellen hiervoor en wat er binnenkort nog uitkomt. Het blijkt dat ze een gemeenschappelijke factor hebben, nl. gamen. Maar, vertelt vriend, ik speel ook graag met Lego. Ik heb zo’n 10 dozen, o.a. een piratenschip. Daar ben ik uren zoet mee, en nee, dat is niet voor mijn zoontje gekocht, maar voor mezelf. Hij komt er openlijk voor uit dat hij zelf graag met Lego speelt als volwassen man. P herkent dit, vertelt dat hij het niet voor zijn kinderen zal kopen, aangezien wij die niet zullen krijgen. Gelukkig hebben we de neefjes en nichtjes die dol op oom P zijn en graag bij hem komen, al was het dan alleen maar vanwege de vele spellen die hij heeft. Zo heb ik dan ineens kleine kinderen met één grote onderdak! We spreken met vriendenstel af dat we elkaar snel zullen ontmoeten in deze vakantieperiode om samen te kunnen spelen.