Op mijn werk wordt goed nagedacht over ‘groen’. Zo is besloten dat per 1 juli jl. de koffie uit plastic bekertjes gedronken dient te worden. Deze zijn goed recyclebaar. Het bespaart tevens kosten qua personeel en water. Het personeel is gewend aan glazen of aan kopjes, deze worden nu door het horecapersoneel afgevoerd, zodat er uiteindelijk alleen nog maar staven plastic bekers in de lades liggen. Ook de gewone lepeltjes zijn vervangen door plastic roerstaafjes. We moeten er met z’n allen aan geloven, we raken er langzaam aan gewend.
Het personeel is vindingrijk. Vlak voor 1 juli jl hebben enkelen glazen geconfisceerd en gebruiken deze nog. Wel maken ze ze nu zelf schoon. Er is zelfs een methode voor uitgevonden. Je vult het vuile glas met heet water dat je anders voor thee zou gebruiken. Hiermee spoel je het glas om en gooit het in het wasbakje in de toiletruimte. Nog eens naspoelen met koud water uit de kraan en klaar!
Een collega is zojuist terug van vakantie en heeft dit nog niet ervaren. Ze kijkt verbaasd naar de rollen plastic bekers in de la en vraagt zich af waar de glazen zijn gebleven. Haar wordt uitgelegd dat we het voortaan moeten doen met plastic bekers.
De collega pakt vervolgens uit een kast een koffiemok, dat zijn mokken die privé aangeleverd zijn. Ze besluit zich de betreffende mok toe te eigenen en meldt er wel een sticker onder te plakken. Dit doet denken aan de jaren dat wij als kind op schoolreis gingen en plastic bordjes en bekers meekregen waarop aan de onderkant onze naam werd geschreven op een stukje leukoplast. Misschien hier ook van toepassing?