Geen buurman en buurman

Het is vandaag zondag, een dag waarop ik meestal met van alles bezig ben, totaal niet gestructureerd overigens. Gisteren hadden we vrienden over de vloer voor een bbq. Met hun kinderen hebben we nog op de wiiU gespeeld. Ik ben niet zo handig met dat spel, überhaupt niet met spellen. Wil een team verliezen, moeten ze vooral mij in hun team opnemen.  Maar vanochtend gunde ik mijn echtgenoot, P, nog wat spelplezier. Zo speelden we samen het spel dat we gisteren ook speelden. En zowaar, ik raakte her en der nog wat, we strandden echter op level 10 (er zijn er 20) omdat we moesten stoppen. Ik had ineens bedacht dat ik mijn fiets bij mijn zus wilde ophalen, en het was aangenaam weer. P wil de Formule1 nog kijken, ditmaal wordt die gereden in Engeland, en ik had zin in een frisse neus en wat beweging. Mijn zus heeft me gehaald, en zo kon ik later op de fiets terug. We begonnen eerst even met een kopje thee met biscuitjes om vervolgens met de slaapkamer van haar zoon aan de slag te gaan, het behang verwijderen. We ontdekten dat het nu de 4^e keer is dat er behang wordt geplakt in dat kamertje: eerst een algemene kamer, de babykamer, toen de jongenskamer en dat wat we er nu afhalen: behang met raceauto’s. Na de zomer gaat hij naar het voortgezet onderwijs, het wordt nu een tienerkamer. Grijs, wit en graffiti. Maar voordat het zover is moet eerst het behang van de muur af. Ik vertelde mijn neefje dat ik op zijn leeftijd altijd met bewondering naar mijn moeder en haar zus keek als ze weer eens aan het klussen waren, in casu behangen. Ik vroeg me dan af of ik dat ooit met mijn zus zou gaan doen. Vandaag staan mijn zus en ik voor de zoveelste keer samen te behangen. Het is gewoon een generatie opgeschoven. En we kunnen het wel aardig, precies twee jaar geleden zijn we in haar woonkamer begonnen na haar scheiding, er een nieuwe geur/kleur aan te geven. En wat merkt ze nu op: het is niet buurman en buurman, maar zus &zus! Ook dit kamertje zal er straks tienerwaardig uitzien;)